توانا طبیعی

چگونه بیماری می تواند ما را برای زنده ماندن به ما آموزش دهد

چگونه بیماری می تواند ما را برای زنده ماندن به ما آموزش دهد

بیماری جدی یک فاجعه بزرگ است. ناخوشایند، خشونت آمیز، ترسناک و دردناک است. اگر این تهدید کننده زندگی است، به بیمار و عزیزان خود نیاز دارد تا با مرگ مقابله کند. بیماری باعث درد، اضطراب، ناتوانی می شود؛ آن را محدود می کند که بیمار می تواند انجام دهد. این می تواند یک زندگی کوتاه را کاهش دهد، برنامه ها را در مسیر خود متوقف کند و مردم را از زندگی جدا کند و جریان قبلی فعالیت های روزمره را متوقف کند. به طور خلاصه، بیماری تقریبا همیشه ناخوشایند است، اما باید تحمل کرد، همانطور که اجتناب ناپذیر است. ما "هرکسی طبیعت را مرگ می کشاند"، به عنوان فروید آن را بگذار

اما بیماری همچنین دارای توانایی بازتابی است. این افراد بیمار را به حد نصاب می کشد و نشان می دهد که معجزه زیادی در مورد ما، چگونه ما زندگی می کنیم، و ارزش ها و مفروضاتی که زندگی ما را تأمین می کند. بیماری همچنین می تواند انگیزه و دستورالعمل فلسفی را با اشاره به عادات و مفروضات ما و مطرح کردن آنها، فراهم کند. بنابراین باید بیماری را به عنوان یک ابزار فلسفی مشروع و مفید مورد توجه قرار دهیم.

نوعی از ابزار فلسفی بیماری است؟ اول، بیماری جنبه های تجسم تجسم با نیروی عظیم را باز می کند. این ما را نشان می دهد ضعف و شکاف گوشت، ابعاد وجود انسان را آشکار می سازد که هر دو مبهم و تعجب آور هستند. بنابراین بیماری، فرصتی برای ما است تا ماهیت چنین موجودات بدنی، محدودیت های آن و چگونگی زندگی ما را تضمین کند.

دوم، بیماری (در حال حاضر) بخشی جدایی ناپذیر از زندگی بیولوژیکی است و بنابراین باید در هنگام در نظر گرفتن زندگی انسان، ارزش ها، معنا و ترتیبات اجتماعی مورد توجه قرار گیرد. ما همه به مقصد می رویم و بسیاری از ما بیمار خواهد شد (یا بیمار) در روند است. این یک واقعیت مهم در مورد زندگی انسان است که هر دو ساختار و محدودیت آن را دارد.

سوم، بیماری چیزی است من یک «اثر فاصله». این ما را از عادت ها، روال ها و شیوه های قبلی که به بیماری غیرممکن تبدیل می شود، بیرون می زند و ما را مجبور می کند که بر این عادت ها و شیوه ها بازتاب کند. بیماری می تواند انتظارات ما در مورد زندگی ما را از بین ببرد، مانند فرض هایی در مورد اینکه چه مدت ممکن است ما زندگی کنیم و اینکه چگونه مستقل باشیم، و به این ترتیب، ارزش هایی را که به عهده می گیریم را نشان می دهد، که اکثر آنها تنها به صراحت بیان می شوند وقتی که بیمار می شود .

زندگی انعکاسی

به طور خلاصه، بیماری ما را به سوالات در مورد اینکه چگونه ما زندگی می کنیم، چرا ما زندگی می کنیم همانطور که ما انجام می دهیم، و چگونه می توانیم به انجام برخی از چیزهایی در محدودیت های بیماری ادامه دهیم. بیماری یک چالش است، یک تقاضا، که نیاز به پاسخ انعکاسی دارد. بیماری به طور اساسی ارتباط ما با بدن، محیط زیست و دنیای اجتماعی ما را تغییر می دهد.

این نگرش ما را نسبت به زمان و آینده تغییر می دهد. این اغلب ما را مجبور می کند در نظر بگیریم که مهم و چه چیزی بی اهمیت است. این می تواند ما را با وضوح و تمرکز جدید ارائه دهد و این می تواند ما را به قدردانی از چیزهایی که قبلا بیش از حد مشغول بوده است، متوجه کنیم. به همین ترتیب، بیماری می تواند در افراد مبتلا به افسردگی بیدار شود، به سادگی با تحمیل تغییر در آن فرد. این بازتاب، به سادگی فلسفه.

بنابراین، برای من بیماری یک شکل منحصر به فرد از فلسفه است. ما به طور معمول فلسفه را به عنوان یک فعالیت انتخاب می کنیم، نه چیزی که می تواند به کسی تحمیل شود. اما در مورد بیماری، فرد بیمار به عدم قطعیت، ترس، ناتوانی و اضطراب رانده می شود و این ممکن است آن فرد را به سوالات فلسفی در مورد عدالت، شانس و بدبختی، استقلال و وابستگی و معنای زندگی خود بپردازد .

بیماری یک است دعوت خشونت آمیز به فلسفه کردن این اتفاق می افتد، ناخوشایند، ویران کردن زندگی قبلا سفارش داده شده، و بسیاری از مفروضات و ایده های ما را در مورد هوا که می تواند و باید مانند زندگی ما زندگی می کند. به همین ترتیب، ممکن است یک ابزار فلسفی موثر باشد که میتواند بینشهای مهم را به دست آورد. بیماری می تواند برای روش های رادیکال تر و شخصی تر برای انجام فلسفه بخواند. این می تواند نگرانی های فلسفی بیمار را تحت تأثیر قرار دهد. این باعث بازتاب در اندیشه، ناتوانی، رنج و بی عدالتی می شود. همچنین می تواند فوریت و اهمیت موضوعات خاص فلسفی را تغییر دهد.

البته، بیماری در هر مورد این کار را انجام نخواهد داد. اگر بیماری بیش از حد دردناک یا ناتوان کننده است، هیچ جایی برای تفکر وجود ندارد. اگر غم و اندوه و آسیب دیدگی بیش از حد بزرگ باشند، به عنوان روانشناس وجود ندارد "رشد پس از آسیب" جاناتان هیت آن را می خواند اما در موارد دیگر، بیماری می تواند یک تجربه دگرگون کننده باشد، به عنوان فیلسوف LA پل آن را تعریف می کند. این می تواند چیزی را که ما می دانیم تغییر دهیم و آن چه را که به شیوه ای که عمیقا زندگی را تغییر می دهد، ارزش می گذاریم.

درباره نویسنده

کارل هاویهاوی کارل، استاد فلسفه، دانشگاه بریستول. تحقیقات فعلی او پدیده شناسی بیماری را بررسی می کند. او علاقه مند است رویکرد طبیعت گرایانه را به یک بیماری پدیدار کند. او معتقد است که به عنوان افراد ذاتگر ما بیماری را در ابتدا به عنوان یک اختلال در بدن زندگی می کنیم و نه به عنوان اختلال در بدن بیولوژیکی.

این مقاله در ابتدا در گفتگو ظاهر شد

کتاب های مرتبط:

انگلیسی آفریکانس عربی زبان چینی ساده شده) چینی (سنتی) هلندی فیلیپینی فرانسوی آلمانی هندی اندونزی ایتالیایی ژاپنی کره ای مالایا فارسی پرتغالی سكس با دختر روسی اسپانیایی سواحیلی سوئد تایلندی ترکی زبان اردو ویتنامی