آیا باید نانو ذرات را در غذا نگران کرد؟

آیا باید نانو ذرات را در غذا نگران کرد؟ نانو ذرات در بعضی از غذاها به طور طبیعی ظاهر می شوند و بعضی دیگر آنها را اضافه می کنند. از www.shutterstock.com

ما تصمیم می گیریم که پول بر اساس اقلام خانوار بر اساس چگونگی نگاه، احساس و طعم و مبالغمان صرف کنیم و اینکه چگونه فکر می کنیم آنها ممکن است زندگی ما را بهتر کنند.

تولیدکنندگان فناوری نانو را به کار می برند - زمینه فناوری است استفاده از اثراتی که در نانومواد رخ می دهد استفاده می شود - برای ایجاد خواصی که می خواهیم در چنین اقلام باشد. به عنوان مثال، سفید بودن در خمیر دندان یا جلوگیری از رشد باکتری در جوراب.

یک نانومتر یک میلیاردمتر از یک متر است. تعاملات شیمیایی و فیزیکی در زاویه نانو، کوچکتر از چشمان ماست. داروها، سنسورهای کوچک، رایانه های سریع و علم مواد غذایی همه راه هایی هستند که می توانیم از فناوری نانو استفاده کنیم.

اما برخی افراد هستند نانوذرات مورد توجه ممکن است خطرات سلامتی را به وجود آورد. به تازگی فرانسه اعلام کرد به دلیل کمبود شواهد در مورد ایمنی آن، یک افزودنی مواد غذایی نانومواد از 2020 ممنوع خواهد شد.

در اینجا چیزی است که ما در مورد فناوری نانو در مواد غذایی می دانیم.

نانوذرات چه هستند؟

نانوذرات ذرات بسیار کوچک هستند. ابعاد خارجی آنها کوچکتر از نانومترهای 100 یا 0.0001 از یک میلیمتر می باشد. این خیلی کوچک است

همه نانوذرات یکسان نیستند. می توان از انواع مختلف ساخته شده باشد چیزهای مختلف - فلزات مانند نقره و طلا، کربن و یا حتی رس - و می تواند ساختارهای مختلف و شیمی. این خواص در نهایت نحوه رفتار نانوذرات را تعیین می کنند توابع و اینکه آیا آنها امن هستند یا نه.

نانوذرات به طور طبیعی رخ می دهد، و همچنین می تواند تولید شود. نانوذرات طبیعی را می توان در خاکستر، آبراهه ها، شن و ماسه و گرد و غبار و حتی مواد بیولوژیکی مثل ویروس پیدا کرد. هنگامی که در پزشکی، فن آوری یا علم استفاده می شود، نانوذرات به طور معمول برای کنترل خواص بهتر تولید می شوند.

مزایای نانوذرات از آنها به دست می آید اندازه های بسیار کوچک. به عنوان مثال، مواد را می توان قوی تر، سبک تر و یا بهتر الکتریکی هدایت. در پزشکی، نانوذرات می توانند تولید شوند تا به مکان های دشوار قابل دسترسی در بدن برسند. این در درمان یا تشخیص بیماری هایی مانند سرطان و عفونت.

اما گاهی اوقات نانوذراتی که شما قصد نداشتید به داخل بدن برسید یا مقدار کمی در محصولات مصرف کنید. این افراد بعضی از مردم می پرسند که چگونه می دانیم که آنها ایمن هستند.

نانوذرات به طور طبیعی در غذاها رخ می دهد

اولا، نانو ذرات در غذاها جدید نیستند. ذرات نانو اندازه گیری می شوند به طور طبیعی در برخی از غذاها: یک مثال خوب شیر است. میسلیس کازئین در شیر کره های نانو اندازه گیری شده از پروتئین ها است. به طور طبیعی در کنار این روش، مواد مغذی موجود در میسلها برای جذب بیشتر در دسترس هستند.

علاوه بر شیر، ممکن است برخی از مواد غذایی نیز به طور طبیعی به هم متصل شوند واحدهای اندازه نانو ذرات مانند میسل. در طی هضم، بدن ما از صفرا استفاده می کند که از کیسه صفرا ما به "nanofabricate" چربی های ما میسل می خورد تا ما بتوانیم آنها را جذب کنیم.

میشل همچنین اجازه می دهد که چربی ها به طور موثر در آب مخلوط شوند - ما میسل را ایجاد می کنیم هنگامی که ما ظروف را با مواد شوینده شستشو می دهیم.

نانو ذرات می توانند در طول پردازش مواد غذایی ایجاد شوند مانند در همگن سازی و امولسیونو فرز و سنگ زنی. آنها نیز در طول زمان از کارد و چنگال های فلزی و دیگر وسایل پخت و پز ریخته می شوند.

نانو ذرات در برخی مواد افزودنی وجود دارد

مواد افزودنی مشترک مانند دی اکسید تیتانیوم، عامل سفید کننده و دی اکسید سیلیکون، یک ماده ضد باکتری، می توانند نانوذرات را شامل شوند. این به این دلیل است که آنها به عنوان پودر اضافه می شوند و برخی از ذرات پودر به اندازه نانو می باشند. این مواد تشکیل دهنده تنها یک درصد کمی از غذاها و فقط یک کسر کوچک از آنها در واقع نانو اندازه هستند.

دی اکسید تیتانیوم اخیرا سرفصل های ایجاد شده است زیرا یک مطالعه نشان داد که آن را بر روی باکتری در روده موش تاثیر می گذارد. این به نظر می رسد ترسناک است، اما اثرات دیده می شود زمانی که موش دوز شدید (در حدود 50mg در هر کیلوگرم وزن بدن در هر روز). این هست 50 به 25 برابر با تخمینی قرار گرفتن در معرض انسان است. همچنین به آب آشامیدنی آنها افزوده شده است، به طوری که در اطراف هیچ ذره ای برای ذرات وجود نداشته است که بتوان از طریق هضم پیوند برقرار کرد (همانطور که در مورد خوردن محصولات با نانوذرات در آنها).

دو بررسی به سفارش استانداردهای غذایی استرالیا نیوزیلند در 2015 شواهد موجود نشان می دهد که نانوذرات دی اکسید تیتانیوم و دی اکسید سیلیکون جذب بهتر از ذرات کوچک ذرات (ذرات هزار برابر اندازه) و اکثریت دفع می شوند.

استفاده های جدید در حال بررسی است

محققان به دنبال اینکه چگونه نانوذرات ممکن است منافع جدیدی را برای غذا به ارمغان بیاورند. مثلا، اضافه کردن مواد مغذی به مواد غذایی می تواند به ما کمک کند تغذیه بهتر از غذاهای فرآوری شده، آهسته شدن مواد مغذی و کمک به مواد مغذی جذب بهتر.

نانو اندازه نمک و شکر می تواند غذا را سالم نگه دارد. کوچکتر ذرات، سریعتر و راحت تر می توانند جوانه های طعم دهنده خود را در زبان خود به دست آورند، بنابراین کمتر ممکن است برای خوردن شیرینی یا نمک ضروری باشد. به همین ترتیب، استفاده از نانوذرات می تواند به کاهش سطح افزودنی ها کمک کند تا آنها را از طریق محصولات به راحتی مخلوط کنند.

نانو ذرات نیز ممکن است قادر به افزایش طول عمر، بهبود ایمنی غذا و کاهش نیاز به اضافه چربی ها. تست برای مسمومیت بخش مهمی از آوردن این فن آوری های جدید به بازار خواهد بود.

اما در کل، ما نانوذرات - به طور طبیعی و در مواد افزودنی - برای مدت طولانی با هیچ مدرکی از آسیب نداشته ایم.گفتگو

درباره نویسنده

اما بکت، مدرس (علوم غذایی و تغذیه انسانی)، دانشکده علوم زیست محیطی و علوم زیستی، دانشگاه نیوکاسل و سوزان هوا، دانشیار دانشکده علوم پزشکی و داروسازی، دانشگاه نیوکاسل

این مقاله از مجله منتشر شده است گفتگو تحت مجوز Creative Commons دفعات بازدید: مقاله.

کتاب های مرتبط

به دنبال InnerSelf در

فیس بوک، آیکونتوییتر آیکونrss-icon

دریافت آخرین با ایمیل

{emailcloak = خاموش}

بیشترین مطلب خوانده شده

فشار خون سالم چیست؟
فشار خون سالم چیست؟
by ساندرا جونز و متیو لنکستر